SERDECZNIE WITAMY NA STRONIE SP2 W TUSZYNIE :)

HISTORIA SZKOŁY

Szkoła Podstawowa nr 2 w Tuszynie została założona w lutym 1945 roku, znajdowała się ona wówczas w budynku Szkoły Powszechnej nr 1. Do placówki uczęszczało 700 uczniów i nauka odbywała się w 20 oddziałach. Zbyt duża liczba uczniów spowodowała, że władze miejskie wystąpiły do władz powiatowych o przeniesienie placówki do innego budynku. Z dniem 1 września 1945 roku powołano w Tuszynie szkołę nr 2 , której kierownikiem została Antonina Szymanek. Natomiast w kwietniu 1946 ulokowano ją w przedwojennym Domu Rodzin Policyjnych w Poddębinie, który podczas okupacji służył jako szkoła niemiecka. Kierownikiem szkoły został Stanisław Szymanek, który do pomocy miał czworo nauczycieli. Szkoła pracowała początkowo jako placówka 5-klasowa ze 176 uczniami zamieszkałymi w: Poddębinie, Tuszynie Lesie, Palestynkach, Antoniówce, Molendzie, Trzcińcu, Niedasie, Bądzynie, Rydzynkach, Czyżeminie, Zofiówce. Następnie zaczęła się walka o budynek, milicja za wszelką cenę dążyła do wykwaterowania uczniów i przeniesienia szkoły do willi „Marta”, która nie nadawała się do użytku. Czołowymi obrońcami placówki był burmistrz Stefan Pigułowski, Stefan Szczygielski oraz Marian Gogolewski i Stanisław Szymanek.

W roku szkolnym 1946/47 było już 6 oddziałów klasowych i 186 uczniów, a w następnym roku przybył jeden oddział szkolny i zwiększyła się liczba uczniów do 211. Ponadto zwiększyła się kadra pedagogiczna o 5 nauczycieli. Na początku szkoła pracowała na sprzęcie wypożyczonym z łódzkich placówek, a z bieżącymi remontami, na które nie było pieniędzy radzono sobie w ten sposób, że proszono o ich przeprowadzenie łódzkie zakłady produkcyjne w zamian za udostępnienie budynku na letnie kolonie. Ciekawym doświadczeniem dla szkoły była współpraca z botanikami z Uniwersytetu Łódzkiego, którzy z poddębińskiej szkoły uczynili bazę naukową do badań, czy z filmowcami kręcącymi ekranizację opowiadania „W Kozim Dworku” Józefa Hena. Przez jedne wakacje placówka stała się nawet studiem malarskim Tadeusza Sprusiaka. Przede wszystkim szkoła realizowała cele dydaktyczne, osiągając zwłaszcza w nauczaniu historii (nauczycielka Edwarda Szymanek) oraz chemii i fizyki (nauczyciel Stefan Obuchowski) poziom kwalifikujący ją do poziomu powiatowego ośrodka metodycznego.

Od 1956 szkoła była wiodącą placówką w powiecie łódzkim powstały dwa ośrodki metodyczne: historii i fizyki i chemii. W Szkole Podstawowej nr 2 otwarto szkołę podstawową wieczorową dla pracowników sanatorium w Tuszynku, a w 1963 roku ze względu na rosnące zapotrzebowanie na uzupełnienie wykształcenia w zakresie średnim otworzono dwie klasy Wieczorowego Liceum Ogólnokształcącego dla dorosłych jako filię II LO w Pabianicach. Liczba uczniów sięgała 700 uczniów, było ciasno dlatego nauka odbywała się na dwie zmiany.
Szkoła Podstawowa nr 2 była jedną z najlepszych w powiecie łódzkim. Poziom nauczania i przygotowania uczniów do nauki w szkołach średnich był wysoki, dlatego kierownik placówki Stanisław Szymanek podjął starania o budowę nowego budynku szkolnego, aby zapewnić nauczycielom i uczniom godziwe warunki pracy. Projekt uzyskał poparcie kuratora Leopolda Sasa. W ramach ogólnopolskiej akcji „Tysiąc szkół na Tysiąclecie państwa polskiego” powołano komitet budowy tzw. „tysiąclatki” w Tuszynie Lesie przy ul. Poniatowskiego. Ziemie pod gmach nowej placówki kierownik szkoły otrzymał od władz miasta. Został uroczyście wmurowany kamień węgielny rozpoczynający budowę. Początkowo budowa była zaplanowana na 4 lata, a trwała 8. W lutym 1964 roku oddano do użytku nowo wybudowaną placówkę i przeniesiono do niej Szkołę Podstawową nr 2, której kierownikiem do września 1964 roku był Stanisław Szymanek, pracujący od roku szkolnego 1964/65 w Poddębinie, gdzie przystosował stary budynek do potrzeb nowo powstałej Szkoły Podstawowej nr 3. Kierownikiem Szkoły Podstawowej nr 2 został Zbigniew Szefliński.

Na rok przed oddaniem nowego budynku – „tysiąclatki” powołano komitet w celu opracowania nadania jej imienia. W skład komitetu weszli nauczyciele, rodzice i uczniowie. Wybrane imię dla szkoły brzmiało „Szkoła imienia powstańców śląskich”, ale zaproponowany projekt przez społeczność szkolną został odrzucony przez władze partyjne. Z wielkim zaskoczeniem i niezadowoleniem przyjęto fakt, że patronką szkoły została Stefania Sempołowska, o której nikt nic o niej nie wiedział. Stefania Sempołowska odegrała ważną rolę w ruchu komunistycznym, a szczególnie podczas wojny polsko – bolszewickiej w 1920 roku. Po klęsce w 1920 roku do niewoli polskiej dostało się około 60 tysięcy żołnierzy z Armii Czerwonej i opiekę nad nimi zorganizowała Stefania Sempołowska, która m.in. zbierała pieniądze na zakup żywności dla jeńców radzieckich. Władze komunistyczne chcąc upamiętnić zasługi Stefanii Sempołowskiej wynieśli ją do rangi patronki szkół Polsce.
W 1969 roku kierownikiem Szkoły Podstawowej nr 2 został Stanisław Foryś, a następnie Urszula Pszonicka. W maju 1998 roku w Szkole Podstawowej nr 2 odbyła się uroczystość 70 rocznicy powstania Tuszyna Lasu. Akademię przygotowali uczniowie naszej szkoły. Głównym celem uroczystości było przybliżenie okoliczności powstania Tuszyna Lasu, jego historii i wybitnych osobowości.
Od roku szkolnego 2012/13 dyrektorem placówki jest Barbara Krawczyk – Podlecka. Praca wielu pokoleń nauczycieli przyczyniła się do tego, iż szkoła osiąga najlepsze wyniki w nauce w powiecie łódź – wschód. Organizowane są liczne wyjazdy i konkursy, na których uczniowie zajmują wysokie miejsca.

Historia szkoły